Eknath Gita Chapter 4 Section 23

Bhagavat Gita

4.23

అపరే నియతాహారాః ప్రాణాన్ ప్రాణేషు జుహ్వతి {4.30}

సర్వే అప్యేతే యజ్ఞవిదో యజ్ఞక్షపిత కల్మషాః

మరికొందరు ఆహార నియమము గలవారై ప్రాణములను ప్రాణవాయువుల యందు హోమము చేయుచున్నారు. వీరందరు యజ్ఞవిదులును, పాపము నశించినవారు అగుచున్నారు.

యజ్ఞ శిష్టా మృత భుజో యాంతి బ్రహ్మ సనాతనమ్ {4.31}

నాయం లోకో అస్త్యయజ్ఞస్య కుతో అన్యః కురుసత్తమ

అర్జునా! యజ్ఞశేషమైన అమృతమును భుజించెడివారు నిత్యమైన బ్రహ్మమును పొందుదురు. యజ్ఞకర్మ నాచరించని వానికి ఈ లోకమే లేదు. ఇక పరలోక మెక్కడిది? ఀ

దేహ శుద్ధి ఆధ్యాత్మిక జీవనానికి ఎంతో అవసరం. మన స్వస్వరూపం తెలిసికోవాలన్నా, జీవైక్య సమానత్వాన్ని అనుభవించాలన్నా పరసేవ చేయడానికి గల బలం, శక్తి దేహానికి ఉండాలి. అలా కావాలంటే మన ఇంద్రియాలను నిగ్రహించుకోవాలి. ఉదాహరణకి రుచి బాగావుంది కదా అని ఏది పడితే అది తినకూడదు. మన దేహాన్ని స్వస్థతతో ఉంచే పౌష్టికాహారాన్ని మాత్రమే తినాలి. కొందరు వంటవాళ్ళు రుచికరమైన క్రొత్తక్రొత్త పిండివంటలు కనుక్కొ౦టారు. వారు భౌతిక పరమైన సమస్యలలో ఇరుక్కొ౦టారు. పోషకాహారాన్ని తిని తక్కినది దేహంలోని జీర్ణ వ్యవస్థకు వదిలేయాలి. ఈ విధంగా మన౦ ఇంద్రియాలను బానిసలగా చేసికొని ప్రాణ శక్తిని వృధాకాకుండా చూసుకోవాలి.

పరులను సేవించడంవలన మనకి ఆనందం, సంతృప్తి కలుగుతాయి. మన స్వార్థపరమైన కోర్కెలను తీర్చుకోవడం కోసమే బ్రతికితే కొన్నాళ్ళకి విసుగు, అభద్రత కలుగుతాయి. ధ్యానం, ఆధ్యాత్మిక సాధన చెయ్యకపోయినా, మనల్ని మరచిపోయినప్పుడు ఆనందం, మనగురించే ఆలోచిస్తూ ఉంటే విచారం కలుగుతుంది. నేను, నాది అనుకునేవానికి యోగం అబ్బదు సరికదా ప్రపంచాన్ని కూడా ఆనందంగా అనుభవించలేడు. నిస్వార్థపరుడు ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా అనుభవిస్తాడు. ఎ౦దుకంటే వాడు ఎప్పటికీ స్వతంత్రుడు. 276