Eknath Gita Chapter 4 Section 26

Bhagavat Gita

4.26

యజ్ఞత్వా పునర్మోహం ఏవం యాస్యసి పాండవ {4.35}

యేన భూతా న్యశేషేణ ద్రక్ష్య స్యాత్మ న్యథో మయి

పాండు తనయా! ఈ జ్ఞానమును పొందినచో నీవు మోహమునకు గురికావు. సర్వభూతములను నీ యందును, తరువాత నా యందును దర్శింపగలవు

మనం వేర్పాటు, బహుత్వము అనే నిద్రనుంచి మేల్కొని జీవైక్య సమానతను గ్రహిస్తే మనమెన్నటికీ నిద్ర పోలేము. మనము దేవుని నుంచి ఆవిర్భవిస్తున్నాము, ఆయనలోనే రమిస్తున్నాము, ఆయన యందే లయమవుతున్నాము అనే జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉంటే మనమెన్నటికీ వేర్పాటు కలిగించే స్థితికి మార్పు చెందలేము. కొందరు కళాకారులకు, రచయితలకు జీవైక్య సమానత అప్పుడప్పుడు ఒక మెరుపులాగ మెరుస్తుంది. వారా అనుభవాన్ని గుర్తుపెట్టుకున్నప్పటికీ మళ్ళీ నిద్రలోకి జారుకుంటారు. ఇటువంటి అనుభవాలు మనని బలోపేతము చేసి, మెలకువలోనే ప్రపంచం గురించి కలలు కన్నా ఆ అనుభవాలను శాశ్వతంగా పొందలేము. అది సాధన వలననే సాధ్యము. క్రమ శిక్షణతో సాధన చేస్తేనే తప్ప మనము జీవైక్య సమానత స్థితిలో సదా ఉండలేము.

శ్రీకృష్ణుడు మనము మోహముతో -- అనగా భ్రాంతితో-- కూడి ఉన్నామని చెప్పుచున్నాడు. మోహంతో మనం డబ్బు, వస్తువులు మొదలగు క్షణికమైన వాటి గురించి పరిగెడుతున్నాము. కొందరు డబ్బునే కాంక్షిస్తారు. కొందరు ఎక్కడైనా ప్రకృతి -- చెట్లు, చేమలు--అందంగా విరబోసికొని ఉంటే, అక్కడ ఇళ్లుకట్టి, అమ్మి, డబ్బు చేసికో దలుస్తారు. కొందరు కొండ శిఖరాన్న ఒక పెద్ద హోటల్ కట్టి డబ్బు చేసికోవాలని కాంక్షిస్తారు. ప్రసార మాధ్యమాలు మన ఇంద్రియాలను అన్ని వైపులా ప్రసరించేలాగ చేస్తాయి. ఇంద్రియాలను గుఱ్ఱములవలె తర్ఫీదు ఇచ్చి స్వాధీనంలో పెట్టుకోవచ్చు. అలా చేయకపోతే అవి మనల్ని నలుదిక్కులా పరిగెత్తించి, కొండలను, గుట్టలను ఎక్కించి, చివరకు మురికి గుంటలో పడేస్తాయి. మనమెప్పటికీ ఇంద్రియాలు ఆనందము, భద్రత, సంతృప్తి ఇస్తాయంటే నమ్మకూడదు.

మనము ఆధ్యాత్మిక పథంలో వృద్ధి చెంది వేర్పాటును, అహంకారాన్ని నియంత్రిస్తే జీవైక్య భావనను పొందుతాము. అప్పుడు అందరిలోనూ ప్రతిష్ఠితమైన దేవుని దర్శిస్తాము. ఒక కుక్కను ప్రేమించాలన్నా ఆధ్యాత్మిక భావము అవసరము. ప్రతి బంధంలోనూ ఇదే ప్రేమించగలిగే రహస్యము. మనము ఒకర్ని ప్రేమిస్తున్నామంటే: మనము వారి ఆనందాన్ని మన ఆనందం కన్న మిన్నగా చూసుకోవాలి. అటువంటి ప్రేమ మనకు జ్ఞానాన్ని, సున్నితత్వాన్ని, నిస్వార్థతను కలుగజేస్తుంది. 283