Eknath Gita Chapter 4 Section 6

Bhagavat Gita

4.6

పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతాం {4.8}

ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే

సజ్జనులను రక్షించుటకు, దుర్జనులను శిక్షించుట కొరకు, ధర్మమును నెలకొల్పుట కొరకు నేను ప్రతియుగమునందును అవతరించుచుందును

అవినీతి పెరిగి, అధర్మం రాజ్యం ఏలుతున్నప్పుడు భగవంతుడు పరోపకారము చేసి, ఇతరులకై పాటుపడి, ఎదురీత ఈది హింసాకాండను, స్వార్థాన్ని నిర్మూలంచడానికై కంకణం కట్టు కొని తననాశ్రయించిన వారిని రక్షిస్తాడు. సాధారణంగా భగవంతుని ఆగమనాన్ని అవతారము అంటాము.

గాంధీజీ లాంటి వారలు కూడా అవతార పురుషులే. ఆయన జీసస్, బుద్ధుడు వంటి వారు కాకపోయినా తన అహింసా వాదంతో మానవాళి పరిణామాన్ని మార్చేసిన యోగి.

ఇకపోతే మనలాంటి సామాన్యులు. మనము స్వార్థాన్ని, వేర్పాటుని వదులుకొని బ్రతుకుదామని తలిస్తే, మన చేతన మనస్సులో అవతారం దాల్చినట్లే.

శ్రీరామకృష్ణ లాంటి వారు ఒక పడవ వలె ఉండి కొన్ని వేలమందిని సంసార సాగరం మీద ఆనందంగా పయనించే బోధన చేసేరు. జీసస్, బుద్ధుడు లాంటి వారు కొన్ని కోట్లమందిని ఒక పెద్ద పడవలో సంసార సాగరాన్ని దాటిస్తారు. ఇకపోతే మనలాంటి వారు కొన్ని దుంగలతో తెప్పను చేసి, తద్వారా మన కుటుంబ౦తో ఆ సంసార సాగరంపై పయనిస్తాము.

మనలాంటి సామాన్యులము కూడా మహాత్మలు అవ్వవచ్చు. కానీ మనము దేహంలో బంధీలమై, స్వతంత్రాన్ని వద్దనుకుంటాం. ఎందుకంటే నిరంతరం మన గురించే ఆలోచించుకుంటూ, మనకు రావలసినదానిని ఇతరులు అడ్డుపడుతున్నారా అని ఆందోళన చెందుతూ ఉంటాం. మహాత్ముడు జీవైక్య సమానతను పాటించి "నీవు నేను ఒకటే" అని తలుస్తాడు.

దేవుని కృపవలన మనకు స్వార్థపూరిత కోర్కెలు -- ఆనందము, స్వలాభము-- వచ్చినపుడు, వాటిని ఎదుర్కోగలము. కోర్కెలను తరిమివేయాలనే కోర్కె దేవుని కృపవలననే సాధ్యం. మనలను అతలాకుతలం చేసే కోర్కెను జయిస్తే మిక్కిలి ఆనందాన్ని, ఆహ్లాదాన్ని పొందుతాము.

ఎంత ప్రయత్నించినా ఏదో ఒక కోరిక, కొంచెం అహంకారం మిగిలి ఉంటే అప్పుడు దేవుని కృపకై వేచిచూడాలి. ఆయనొక్కడే మనల్ని రక్షించగలడు. యోగులు ఇలా చెప్తారు: "భగవంతుడా, నీవు నన్ను ఎంత ప్రేమిస్తున్నావయ్యా! నాకు ఎన్ని ఎదురు దెబ్బలు కలిగించేవు! నీవు పట్టించుకోపోతే ఒక దెబ్బ పడిన తరువాత, 'నీవు స్వతంత్రుడవు; ఎన్నిక చేసికో' అని చెప్పేవాడివి". ఒక గొప్ప యోగైతే ఇలా ప్రార్థిస్తాడు: "నీ మీదనుంచి నా దృష్టి మళ్ళితే, నన్ను తీవ్రంగా శిక్షించు". అలా మనమూ ఉండగలిగితే, మన క్లేశాలన్నీ తొలగి, మిక్కిలి ఆనందాన్ని పొందగలము. 224