Eknath Gita Chapter 3 Section 29

Bhagavat Gita

3.29

ధూమే నావ్రియతే వహ్నిః యథా అదర్శో మలేన {3.38}

యథోల్బే నావృతో గర్భ స్తథా తేనేద మావృతమ్

పొగచేత నిప్పు, మురికి చేత అద్దము, మావి చేత శిశువు కప్పబడినట్లు కామము చేత జ్ఞానము కప్పబడి యున్నది

ఆవృతం జ్ఞాన మేతేన జ్ఞానినో నిత్యవైరిణా {3.39}

కామరూపేణ కౌన్తేయ దుష్పూరే ణానలేనచ

కుంతీ కుమారా! అన్నటికీ తీరనిది, అగ్నివలె తృప్తిచెందనిది, జ్ఞానులకు నిత్య శత్రువైనది, కామరూపమైనది యగు కామము చేత జ్ఞానము కప్పబడియున్నది ఀ

అగ్ని చుట్టూ పొగ దట్టంగా ఎలా కమ్మేస్తుందో జ్ఞానం స్వార్థ పూరితమైన కోర్కెలు, వేర్పాటు, అహంకారంతో కప్పబడి ఉంది.

ఎలాగైతే అద్దం మీద దుమ్ము పడియున్నదో, ఆత్మ జ్ఞానము కామంతో కప్పబడి యున్నది. దుమ్ము పట్టిన అద్దం నిరుపయోగం. ఇంద్రియ లోలత్వంలో పడి ఏమి తింటున్నామో, చదువుతున్నామో, మాటలాడుతున్నామో, ఆలోచిస్తున్నామో దాని ప్రకారం మన ఆత్మ విదితమౌతుంది. అప్పుడు దేహాన్ని చూస్తాముగానీ అందులో నివసించే దేహిని చూడం. మన నిజ స్వరూపం తెలియాలంటే భౌతిక చైతన్యానికి అతీతంగా వెళ్ళాలి.

కామం గూర్చి శ్రీకృష్ణుడు ఇంకా ఉద్ఘాటిస్తున్నాడు. కామమంటే మన స్వార్థానికై, ఇతరుల హక్కులను, అవసరాలను లెక్క చేయక ఉండడం. "నేను, నాది" అనే భావాలు మనకి కలిగితే, వాటినుంచి విడిబడడం చాలా కష్టం. కొందరు ఎక్కడికి వెళ్ళినా డబ్బు గురించే ఆలోచిస్తారు. ఉదాహరణకు ఒక అందమైన వనం కనిపిస్తే, వారు దాని మీద పద్యం వ్రాయాలని అనుకోరు; దానిపై ఒక పది అంతస్తుల మేడ కట్టి, అద్దెకో, అమ్మకానికో ఇచ్చి డబ్బు సంపాదించాలని అనుకొంటారు.

బుద్ధుడు కామాన్ని తన్హ అంటాడు. అనగా తీరని దాహం. అది ఎప్పటికీ తీరక, ఇతరులనుండి నీరు దొంగలించే పరిస్థితి కల్పిస్తుంది. కొందరు--దేశం, సమాజం, వ్యక్తులు -- ఇతరుల కోర్కెలను, హక్కులను లెక్క చేయక స్వార్థానికై వారితో కలహం పెట్టుకొంటారు.

డబ్బు విషయానికి వస్తే, డబ్బు కొంత లోహము, కొంత కాగితం. వాటిని అదే పనిగా ప్రేమించడం తప్పు. గీత దేన్నైనా విజ్ఞతతో ఉపయోగించాలంటే దానితో తాదాత్మ్యం చెందకూడదు అంటుంది. గాంధీ మహాత్ముని ఆస్తి రెండు ఆకులు మాత్రమే. ఆయన కోట్ల కొలది డబ్బును తన చేతులతో ఇతరులకు దానం చేసి, ఒక్క పైసా కూడా తనకై ఉంచుకోలేదు.

డబ్బుతో పాటు, చాలామంది వస్తువులను పోగుచేసుకొంటారు. ఎందుకంటే వారికి వస్తువులయందు నిర్లిప్తత లేదు. కొందరు వందల చీరలు, వాటికి సరిపడే ఆభరణాలు, చెప్పులు సేకరిస్తారు. అయినా వారు అవి వేసుకుంటే అందంగా ఉండకపోవచ్చు. కానీ కొందరు తక్కువ బట్టలు, ఆభరణాలు, చెప్పులు ఉండి, అమిత సౌందర్య వంతులుగా కనిపిస్తారు.

విశ్వమంతా భగవంతునిదే. దేవుడు మనకు భూమి, వనరులు అద్దెకు ఇచ్చేడు. మనం అద్దె కట్టం సరి గదా, దానిని సరిగ్గా చూసే బాధ్యత కూడా తీసికోం.

దేహంకూడా మనది కాదు. దానిని ఇతరులకు సేవచేయడానికై ఇవ్వ బడినది. కొందరు ధూమపానం, మద్యం, మాదక ద్రవ్యాలు, అతిగా వాడి దేహంలో వ్యాధులు కలిగిస్తారు. అది కూడా తప్పే.

శ్రీకృష్ణుడు అర్జునిని ఇలా హెచ్చరిస్తున్నాడు: స్వార్థానికై, ఇంద్రియ నిగ్రహం లేక, తమ పద్దతులని ఇతరులు పాటించాలనే నిశ్చయంతో కొందరు ఉంటారు. వారి బారిన ఎప్పటికీ పడకూడదు. వారు మనకు ప్రత్యర్థులు. మరియు ఎప్పుడైతే స్వార్థ కర్మ చేస్తామో, అప్పుడు మన ప్రత్యర్థిని బలోపేతం చేసినట్టే. 206