Eknath Gita Chapter 4 Section 20

Bhagavat Gita

4.20

బ్రహ్మార్పణం బ్రహ్మహవిః బ్రహ్మాగ్నౌ బ్రహ్మణా హుత౦ {4.24}

బ్రహ్మైవ తేన గంతవ్య౦ బ్రహ్మకర్మ సమాధినా

హోమసాధనములు, హవిస్సు, హోమాగ్ని, హోమము చేయువాడు, హోమము చేయబడినది సర్వమూ బ్రహ్మమే అనెడి భావముతో యజ్ఞముల నాచరించువాడు పొందెడి ఫలము కూడా బ్రహ్మమే అగుచున్నది

దైవమే వాపరే యజ్ఞం యోగినః పర్యుపాసతే {4.25}

బ్రహ్మగ్నా వపరే యజ్ఞం యజ్ఞేనై వోపజుహ్వతి

కొందరు యోగులు దేవతార్చన అణు యజ్ఞమును చేయుచున్నారు. మఱికొందరు ఆత్మైక్య భావనచే బ్రహ్మమనెడి అగ్ని యందు హోమము చేయుచున్నారు

శ్రోత్రాదీ నీ౦ద్రియాణ్యన్యే సంయమాగ్నిషు జుహ్వతి {4.26}

శబ్దాదీ న్విషయానన్య ఇంద్రియాగ్నిషు జుహ్వతి

కొందరు శ్రోత్రము మొదలైన ఇంద్రియములను సంయము మనెడి అగ్నియందును, మఱికొందరు శబ్దాది విషయ రూపమైన హవిస్సును ఇంద్రియము లనెడి అగ్ని యందును హోమము చేయుచున్నారు

ఇక్కడ శ్రీకృష్ణుడు రెండు ఆధ్యాత్మిక మార్గాలను చెప్పుచున్నాడు: ఒకటి సన్యాసులు, యోగులు, ఋషులు మొదలైనవారి మార్గము; రెండవది ప్రపంచ విషయాలలో తాదాత్మ్యం చెందుతున్న మధ్య మార్గము.

మనము యోగులను, మునులను, ఋషులను, సన్యాసులను గౌరవించాలి. ఎందుకంటే వారు ఆధ్యాత్మిక చింతనకై ప్రపంచాన్ని వీడి బ్రతుకుతారు. నాకు తెలిసిన గురువొకరు హిమాలయాల్లో తపస్సు చేసుకొంటూ ఇంద్రియ విషయాలను పట్టించుకోక -- ఉదాహరణకి సినిమా చూడడం వంటి కోరికలు లేకుండా--తన లక్ష్యాన్ని చేరడానికై తీవ్ర తపస్సు చేసేరు. మనం సంసారంలో బ్రతికి, చిన్న చిన్న కోర్కెలు తీర్చుకోవడంలో తప్పులేదు. సంసారంలో ఉండనివారు చాలా అరుదు. కాబట్టి వాళ్ళను అగౌరించ కూడదు.

తక్కినవాళ్ళము సంసారంలో పడి ప్రపంచ విషయాలలో మునిగి తేలుతూ ఆధ్యాత్మిక జీవితంకై కృషి చేస్తాము. మనం సమాజంలో కుటుంబంతో బ్రతుకుతూ, మనలో దేవుడు ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడన్న ఎరుక కలిగి ఉండాలి. మనము ఇంద్రియ వ్యాపారాలను పూర్తిగా కట్టడి చేయక, వాటి ద్వారా ప్రజా సేవ చెయ్యవచ్చు. నేను ఉపవాసం చేసే బదులు, మితంగా తిండి తిని -- నా నాలుక కొరకై కాక, దేహాన్ని పోషించడానికి-- ఇతరుల సమస్యలను పరిష్కరించడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నా దేహము బలంగా లేకపోతే సమాజానికి సేవ చెయ్యలేను. కాబట్టి ఉపవాసం చెయ్యకుండా, ఎంతో కొంత తిండి తినడం ఉత్తమం. ఉపవాసం, తిండి పోతులా తినడం రెండు కొనలు. వాటి మధ్యన మితంగా తినడం ఉంది. అది పాటించడం ఎంతో కష్టం. దీన్నే బుద్ధుడు మధ్య మార్గం అన్నాడు. అది సంసారంలో ఉన్నవారికి వర్తిస్తుంది. అది ఒక కౌశల్యం. ఆ మార్గంలో ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, వాటిని పూర్తిగా వద్దనక, ప్రజా సేవకై ఉపయోగిస్తాము. మన భౌతిక దేహాన్ని, మానస్సును, బుద్ధిని, డబ్బు, దస్కం, పేరు ప్రఖ్యాతలు ఆర్జించడానికి కాక జీవితాన్ని సుగమ్యం చేసుకోవడానికి వినియోగిస్తాం. 270