Eknath Gita Chapter 4 Section 9

Bhagavat Gita

4.9

యే యథా మాం ప్రపద్యన్తే తాం స్త థైవ భజామ్యహం {4.11}

మమ వర్త్మాను వర్త౦తే మనుష్యాః పార్థ సర్వశః

అర్జునా! ఎవరు నన్ను ఏ విధముగా సేవింతురో వారిని ఆ విధముగనే నే ననుగ్రహింతును. మనుజులు సర్వ విధముల నా మార్గమునే అనుసరించు చున్నారు

కబీర్ దాస్ గురించి తెలియనివారు ఉండరు. భారత దేశంలో అన్ని మతాల సామరస్యం ప్రవచించిన వారిలో అతడు ప్రధముడు. ఆయన ఒక పద్యంలో ఇలా వ్రాసేరు:

మిత్రుడా, నా గురించి ఎక్కడ వెదకుతున్నావు?

చూడు, నీలోనే ఉన్నాను

గుడిలో కాదు, మాస్క్ లో కాదు

కాబా లోకాదు, కైలాసములో కూడా కాదు

ఇక్కడే నీలోనే ఉన్నాను

మతాలు కాలక్రమేణా స్థాపకుల బోధనను విడిచి దాని స్థానంలో అంత ముఖ్యము కాని ఆచారాలు, సిద్ధాంతాలు, సంప్రదాయాలు స్థాపించేయి. ఈ విధమైన పైపైగా ఉన్న విషయాలతో ఉంటే మతాలు అఖండమైన దేవుని గురించేనన్న అవగాహన తగ్గుతుంది.

కాబట్టి మన మతమేదైనా సరే --క్రిస్టియన్, యూదుడు, భౌద్ధుడు, ముస్లిం-- ఎవరైనాసరే మనం చేరవలసిన గమ్యం ఒక్కటే. ఇక్కడ ముఖ్యాంశం ఏమిటంటే మత గ్రంధాలలో దేవుడు ప్రవచించిన బోధను హృదయ పూర్వకంగా, మనసారా, సంపూర్ణ౦గా తెలిసికొని ఆచరిస్తే ఆ దేవునితో ఐక్యమవుతాం. ఈ శ్లోకంలో సర్వ మత సమానత్వాన్ని శ్రీకృష్ణుడు ప్రతిపాదిస్తున్నాడు. మన సంస్కృతిని, దేశాన్ని, మతాన్ని, సమాజాన్ని విడిచి లక్ష్యాన్ని చేరడానికి ఎక్కడికో వెళ్ళనక్కరలేదు.

భగవంతుడు కోరే మార్పు మన అహంకారాన్ని, వేర్పాటుని వీడడం. మనము స్వర్గాని కెళితే అక్కడి ద్వార పాలకులు మన మతాన్ని అడగరు. ఏ మతంలో పుట్టేమో, ఏ చర్చికి వెళ్ళేమో, మన పురోహితుడెవరో దేవునికి అనవసరం. ఆయన అడిగేది: అన్ని జీవులలోనున్న నన్ను ప్రేమించేవా? నన్ను అందరికన్నా ముఖ్యునిగా చూసేవా? మనం ఇవ్వవలసిన సమాధానం: మన శక్త్యానుసారం, అహంకారాన్ని వీడి, స్వల్పమైన వ్యక్తిత్వాన్ని మరచి, కుటుంబం, సమాజ౦, ప్రపంచం యొక్క ఆనందానికై ప్రయత్నించే౦. 231