Eknath Gita Chapter 4 Section 12

Bhagavat Gita

4.12

న మాం కర్మాణి లిమ్పన్తి న మే కర్మఫలే స్పృహా {4.14}

ఇతి మాం యో అభిజానాతి కర్మ భిర్న స బధ్యతే

నన్ను కర్మలు అంటవు. నాకు కర్మఫలము నందు ఆశ లేదు. ఈ విధముగ నన్ను తెలిసికొనినవాడు కర్మలచే బంధింపబడడు

ఏవం జ్ఞాత్వా కృతం పూర్వైరపి ముముక్షుభిః {4.15}

కురు కర్మైవ తస్మాత్త్వం పూర్వైః పూర్వతరం కృతమ్

ఈ విధముగ తెలిసికొని పూర్వము ముముక్షువులు కర్మల నాచరించిరి. పూర్వుల వలెనే నీవు కూడ కర్మల నాచరింపుము

ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు నిస్వార్థ సేవ లేదా కర్మ యోగ౦ గురించి చెప్తున్నాడు. ఎవరైనా డబ్బు, దస్కం, పేరు, ప్రతిష్ఠ లకై పని చేస్తారో, వారు ఆ కర్మకు బంధీలై ఉంటారు.

మనము అహంకారానికి బద్ధులమై స్వార్థ పూరిత కర్మలు చేస్తూ ఉంటాము. మనమలా ఉన్నంత కాలము మర మనుష్యులు లాగ కర్మల నాచరిస్తూ ఉంటాము. మనమెంతో కష్టపడి పని చేయవచ్చు. కానీ అది స్వంత లాభానికై అయితే, ఆ కర్మకు మనము బంధీలము.

స్వార్థ పూరిత కర్మలు చేసేవారు చేతన మనస్సులోని శక్తులను పొందలేరు. నా అమ్మమ్మ ఈ విధంగా చెప్పేది: శ్రీకృష్ణుడు మనకు రెండిచ్చి ఏదో ఒకటి ఎన్నుకోమంటున్నాడు. ఒకటి స్వార్థంతో బ్రతకడం. అట్టివారు, కాలగర్భంలో కలిసిపోతారు. రెండవది పరులకై బ్రతకడం. అది ఎంత బాధాకరమైనా ఓర్చి మన దృక్పథాన్ని విశాలం చేసికొని సమస్త జీవుల మేలు కొరకై ప్రయత్నించాలి. ఈ విధంగా మన మెంత పరోపకారము చేస్తే అంత ఎక్కువ శక్తి కలుగుతుంది.

కొంతమంది రోడ్డు ప్రయాణంలో టోల్ కట్టాల్సి వస్తుంది. అందుకై రెండు మార్గాలు ఉంటాయి. ఒకమార్గంలో వెళ్లాలనుకొంటే మన దగ్గర టోల్ కి కావలసిన సొమ్ము ఎక్కువా, తక్కువా లేదు. అంటే మనమెక్కడా ఆగక్కరలేదు. ఇదే అహంకారం లేని వాని రాజ మార్గం. రెండో మార్గంలో మన దగ్గిర చిల్లర లేక, పెద్ద నోట్లు ఉండి, చిల్లరకై మిగతా వాహనాలతో వరసలో వెళ్ళాలి. ఈ మార్గం అహంకార పూరితుడైన వానికి చిహ్నం.

ఆధ్యాత్మిక పథంలో మనకో ఎన్నిక ఉన్నది: మనం జీవి౦చాల్సింది పేద కుటుంబం లోనా లేదా ధనవంతుల కుటుంబం లోనా; మన సంపర్కం పామరులతోనా లేదా పండితులతోనా; మనకి సంపూర్ణ ఆరోగ్యం కావాలా లేదా రోగాలు రొష్టులు తో కాలం గడపాలా; మనకేది ఆనందం ఇస్తుందో దాని వెంట పరిగెడతామా లేదా ఇతరులకు ఆనందం కలిగించే దిశలో వెళ్తామా? మనం అహంకారం కొరకై పనులు చేస్తే దేవునికి మనము నిరుపయోగ౦. అలాకాక దేవుడే మనల్ని కర్మలు చేయడానికి ప్రోద్భలం ఇస్తున్నాడని తలిస్తే, మనము కర్మ సిద్ధాంతానికి అతీతులమై, కర్మ కెన్నడూ బంధీలము కాము.

అటు పిమ్మట శ్రీకృష్ణుడు ముముక్షువుల గురించి చెప్పుచున్నాడు. ముముక్షువనగా జీవైక్య సమానత యందు ఎనలేని అవగాహన కలిగించుకోవాలనే ఇచ్ఛగలవాడు. తలిదండ్రులు పిల్లలు, భార్యాభర్తలు, ప్రేయసీ ప్రియులు, మిత్రులు, చివరకు శత్రువులు అందరూ ఒకటే అనే భావన కలిగి యుంటే మన ధ్యానం గట్టిపడడానికి సహకరించి, అల్పమైన, స్వార్థంతో కూడిన ఆలోచనలను నియంత్రిస్తుంది. ఎవరికైతే స్వతంత్రత కై, తమలోని దేవుని దర్శి౦చుటకై ఇచ్చగలదో వారు నిస్వార్థంగా పరులకు సేవచేసి, పరుల కోసమై బ్రతుకుతూ, అది పొందగలరు.

గతంలో ఎన్ని తప్పులు చేసినా వాటిని స్వలాభమునకై కాక, స్వంత ఆనందానికై కాక, ఇతరుల కొరకై సేవ చేస్తే తుడిచివేయగలము. శ్రీకృష్ణుడు మనందరిలోనూ ముముక్షువవుటకు కావలసిన బీజము ఉన్నదని అభయమిచ్చుచున్నాడు. ధ్యానం ద్వారా మన పాత అలవాట్లను మార్చుకోవచ్చు. మనము రోజూ తేనీరు తాగే వాళ్ళమయితే, దానిని కాఫీ అలవాటుగా మార్చుకోవచ్చు. కొన్నాళ్ళు కాఫీ తాగి, అటు పిమ్మట హార్లిక్స్ త్రాగవచ్చు. ఈ విధంగా ఒకే అలవాటుకి బానిసగా ఉండనక్కరలేదు.

మన చెడు అలవాట్లను మంచి అలవాట్లతో విడిపించుకోవచ్చని మనందరికి తెలుసు. కానీ యోగులు చెప్పేది మంచి అలవాట్లను కూడా కొన్నాళ్ళకి వదిలి వేయాలని. ఎటువంటి అలవాటైనా మనలని దానికి బానిసగా మారుస్తుంది.

యోగులు ఇష్టాయిష్టాలకు అతీతంగా ఉండగలిగితే, ప్రతి అంశం ఆనందాన్ని కలిగిస్తుందని చెప్తారు. అలాగే మనలో ఉండే రాగద్వేషాలు -- అనగా ఒక వస్తువుపై మమకారము, మరొక దానిపై ద్వేషము--మాటుమాయమౌతాయి. క్రమంగా మన నాడీ వ్యవస్థ ద్వంద్వాలకే పరిమితం కాక ప్రతి విషయంలోనూ మనల్ని ఉత్సాహభరితుల్ని చేస్తుంది. ఈ విధంగా సుఖదుఃఖాలు, ఇష్టాయిష్టాలు మొదలగు ద్వంద్వాలను దాటితే మనకు మోక్షము పొందుటకు కావలసిన శక్తి పుంజుకొ౦టాము. అంటే జీవైక్య సమానతను చేతన మనస్సుతో అనుభవిస్తాము. 240