Eknath Gita Chapter 2 Section 21

Bhagavat Gita

2.21

ఏషా తే అభిహితా సాంఖ్యే బుద్ధిర్యోగే త్విమాం శ్రుణు {2.39}

బుద్ధ్యా యుక్తో యయా పార్థ కర్మబంధం ప్రహాస్యసి

పార్థా! నీకు సాంఖ్యము తెలిపెడి జ్ఞానమును ఇంతవరకు బోధించితిని. ఏ యోగశాస్త్ర జ్ఞానము చేత నీవు కర్మ బంధము నుండి విడిపడ గలవో అట్టి కర్మ యోగమును తెలిపెదను. ఆలకింపుము. ఀ

ఇంతవరకు శ్రీకృష్ణుడు సాంఖ్య యోగం గురించి చెప్పేడు. మేధ నుపయోగించి తర్కం అనుసరించేవారికి దీనివలన ప్రయోజనముంటుంది. గురువు ధ్యానం యొక్క లాభం గురించి చెప్తాడు. కానీ శిష్యులు దాన్ని పాటించాలి. ఇక్కడ ఆ శాస్త్రాన్ని సాంఖ్య అంటారు. దాని ఆచరణని యోగమంటారు. మన ఇంద్రియాలు నిగ్రహింప బడినప్పుడు; మనస్సు నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడు; బుద్ధి, అహంకారం స్వాధీనంలో ఉన్నప్పుడు, ఆ స్థితిని యోగమందురు. ఈ నేపధ్యంలో ఈ రోజుల్లో యోగ అంటే వ్యాయామం అనుకుంటారు. అది నిజంగా ఆసనాలు.

శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడు ధ్యానం చేసి, మంత్రం జపించుకొని, ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకొని, ఇతరులను తనకన్నా ముఖ్యమని తలచి ఉంటే కర్మ సిద్ధాంతానికి అతీతమవుతాడని బోధ చేస్తున్నాడు. కర్మ సిద్ధాంతాన్ని జీసస్ క్రైస్ట్ ఈ విధంగా చెప్పారు: నువ్వు ఏ విత్తనం నాటితే, దాని పంటే పొందుతావు. మనమితరులకు దుఃఖం కలిగిస్తే ఏది ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తిరిగి మనకి దుఃఖం కలిగిస్తుంది. అదే మనం పరోపకారానికై నిత్యం పాటుపడితే, దాని వలన ఎనలేని ఆనందం పొందుతాము.

ఒక రకంగా మన ద్వేషం, క్రోధం ఇతరుల మీద కాదు. మనమెప్పుడైతే దేవుని నుండి విడదీయబడ్డామో అప్పడినుంచీ ఆ భావాలు మనలో నాటబడ్డాయి. అంతరాత్మ మన సహజ స్థితికి రమ్మని ప్రోద్భలం చేస్తూ ఉంటుంది. కానీ మన ఇంద్రియాలు బయటకు పరుగులు తీస్తూ, మనం సుఖాలకు లోబడి బ్రతుకుతూ అంతరాత్మ చేసే ప్రోద్భలాన్ని విస్మరిస్తాం. మనకు ఒత్తిడి కలిగినప్పుడు, మన కోపం పిల్లల మీద, భార్య మీద, లేదా మిత్రులమీద ప్రదర్శిస్తా౦. ఎందుకంటే వారు మనకు అందుబాటులో ఉన్నారు కనుక. వేరొకరిపై దాడి చేస్తే, వారి కష్టాలను అధికం చెయ్యడమే కాక, మనమొక శత్రువుగా మారుతాము. దాని వలన నిద్ర లేమి కలిగి, ధ్యానం బాగా సాగదు. అలాగే మన తలిదండ్రులను, సహధర్మచారిణిని, చివరకు ఇంటి ప్రక్క నున్న వారలతో కలహాలు పెట్టుకుంటాం. ఈ విధంగా మన దుర్గుణాలను ఇతరులకు ఆపాదిస్తాం. వారు కూడా మనలాగే స్పందిస్తే ఇంకొకరితో వారు కలహిస్తారు. కొన్నాళ్ళకి ఆ దుర్గుణాల వలయంలో మనం చిక్కుకుంటాం. అందుకే యోగులు చెప్పేది, మనం క్రోధంతో ఉగ్రంగా ఉంటే, మంత్ర జపం చేస్తూ, దీర్ఘంగా నడవమని. 89